Inkruisen in de praktijk bij Aldert van der Spek (Portugal)

Door Jan Maat,

Velen onder ons kennen dit liedje nog.

April in Portugal

Een bloemen festival . . . .enz.

Het is begin april, de zon schijnt en alles staat in bloei; van de wegbermen tot en met percelen grond waar weinig of niets mee gebeurt. Maar ja, wat wil je ook, de vorige week flink wat regen en nu 28 graden en ik ben onderweg van Redondo, waar ik woon, naar Odemira, allebei gelegen in Portugal. Een afstand van 175 km door een enorm wisselend gebied. Onderweg rij ik door een gebied met zware kleigrond en zo vlak als de Flevopolder. Maar ook langs enkele meren, die mij dan weer doen denken aan Giethoorn. Maar soms ook glooiende streken, waar hele velden staan met bloeiende paarse lavendel. Dat zou het mooie Twente kunnen zijn; alleen de lavendel kom je daar dan tegen in een tuin in Weerselo. Genoeg over de heenreis.

Lakenvelders in Portugal.

Aangekomen op het melkveebedrijf van Aldert van der Spek, die ondertussen ruim 20 jaar in Portugal woont, zie je de Lakenvelders direct al lopen. Alhoewel ik zelf al ruim 20 jaar in Portugal kom, en Portugal 2 keer zo groot is als Nederland, ben ik ze daar niet eerder tegengekomen. Waarom inkruisen met Lakenvelders vroeg ik aan Aldert van der Spek. Aldert geeft aan dat hij op de hoogte is met het heterosis effect in de fokkerij en wat daarvan de mogelijkheden zijn. Hij vervolgt met: ”Ik zoek niet de koe met de hoogste melkproduktie, maar wel een koe met de laagste kosten en het hoogste rendament. Daarom ben ik bezig met het inkruisen”. En vaak is het een samenloop van omstandigheden. Zo ook hier. Hun dochter Mariska werkt bij KI Samen in Nederland. En KI Samen verkoopt sperma van Lakenvelders. Zo gaat dat dan.

Momenteel zijn er reeds 13 lakenvelders op het bedrijf, waarvan er 6 worden gemolken. Twee daarvan hebben 4 keer afgekalfd, één heeft 3 keer afgekalfd, één 2 keer en verder zijn nog 2 vaarzen aan de melk. Bij de melkgevende dieren zijn 3 dochters van Jeroen, 2 dochters van Gijs en 1 van de stier Pim. De dochters van Jeroen zijn de besten. Het moeder materiaal is zeer divers, waaronder met Holstein bloed, maar ook witrug en verbeterd roodbont.

Tevreden over het resultaat.

Met 6 dieren aan de melk, waarvan sommigen al 4 jaar, kun je al een voorzichtig  oordeel vormen over het resultaat, en bij de familie Van der Spek is dat positief. Gemiddeld zijn de dieren wat kleiner dan de moeders. Er zijn geen geboorte problemen. Ze worden met hetzelfde gewicht geboren, dus niet kleiner, maar groeien minder uit. Wat één Holsteiner vreet, kun je twee lakenvelders voor houden met gelijke melkproduktie. Ze hebben bikkelharde zwarte klauwen, zonder problemen, en staan daardoor altijd als eerste in de melkstal. De uiers zijn goed, hebben een sterke ophangband met normale tot dunne spenen en geen wijde speenstand. Er is een melkgevende dochter van Jeroen met zelfs een perfect gevormd uier. Aldert omschrijft zijn lakenvelders als zijnde sterke, vitale koeien die lang mee kunnen. Hij kan geen nadelen noemen. Ja, het enige minpunt is dat de vorm van het laken niet altijd correct is. Maar hij is tevreden over het resultaat en gaat voorlopig door.

Voor mij was het een zeer interessante en leerzame dag. Ik ben erg blij dat ik dit heb gezien. Het biedt zeker mogelijkheden bij de verkoop van sperma. En daar zijn wij als Lakenvelder fokkers allemaal mee gebaat. En het laatste nieuws is dat er nu meer mee begonnen zijn.

Ik wens de familie Van der Spek veel succes toe met hun melkveehouderij.

Geplaatst door: Co op augustus 1, 2009 om 16:03