Nederland in top 3 zuivelexporteurs
Bij nadere beschouwing kregen we hier toch wat twijfels over de top 5 netto exporteurs uit het vorige bericht. Zijn Ierland en Denemarken dan echt zó belangrijk? De verklaring is dat de top 5 is uitgedrukt per inwoner. In het engels: “annual US$ worth of net dairy exports per person living in that territory”. Landen met lagere inwonersaantallen verdienen per inwoner meer aan de zuivelexport, terwijl landen met veel inwoners misschien veel grotere export doen.
Het volgende staatje geeft het overzicht per land. De top 5 wordt dan:
- Nieuw Zeeland
- Frankrijk
- Nederland
- Duitsland
- Australia
Blijft het punt dat een netto importerende landen een ander beleid zullen steunen dan netto exporterende landen.
Import (grijs) en export (wit) van zuivel. Bovenste helft de netto exporteurs, daaronder de netto importeurs (klik voor bron: LEI)
Geplaatst door: Josien Kapma op augustus 16, 2009 om 17:43
Comments
3 Responses to “Nederland in top 3 zuivelexporteurs”Laat uw reactie achter
De Europese zuivelindustrie verliest aandeel op de wereldmarkt omdat de quotering verdere expansie in de weg zit. Vooral Nieuw Zeeland profiteert van de toenemende vraag. Bron: http://www.boerderij.nl/1082261/Landbouw/Nieuws/Europese-zuivel-verliest-marktaandeel.htm
Nieuw Zeeland is bezig quotering weer terug te herintroduceren. Daar kan Nederland nog wat van leren… het einde van de Nederlandse Melkveehouderij is in zicht!
@roeluf,
Landbouweconoom Krijn Poppe denkt dat het meevalt met het verdwijnen van de melkveehouderij en ander landbouw uit Nederland. Op de stelling:
geeft Poppe de volgende reactie:
“Het gaat me om het woordje elders: dat is een analogie met de scheepsbouw die we hier (in NL) hebben proberen te steunen, terwijl Zuid-Korea veel goedkoper was. Gedoemd te mislukken (overigens bouwen we nu veel meer schepen, maar dan wel hele luxe of speciale).
Die vergelijking met de scheepsbouw gaat volgens mij niet op: Noordwest Europa (en zeker Nederland) hoort bij de gebieden in de wereld die de meest ideale omstandigheden voor hoogproductieve landbouw hebben. Bovendien is die landbouw sterk gebaseerd op kapitaal (dat hier een lagere beloning accepteert dan in het risicovollere Argentinie of Zuidelijk Afrika) en op kennis (die in mensen zit en die willen niet en masse naar Zuid-Amerika).
Wij hebben dus een van de laagste kostprijzen in de wereld, als je die althans goed berekent en uitgaat van een optimale bedrijfsopzet (zoals het hoort bij kostprijsberekeningen). Probleem is dat de technologie zo snel gaat (en wat we met quoteringen ook nog een poosje buiten de deur hebben gehouden) dat we in de landbouw nu even niet de optimale bedrijfsopzet hebben. (Niet voor niets is de omzet per ondernemer in de tuinbouw vele malen groter dan in de landbouw).
De juiste analogie is dus niet met de scheepsbouw, maar met de cafetarias, bakkers en slagers (die het aflegden tegen McDonalds en andere franchiseketens resp. de supermarkten). Die verdwenen wel, maar de bedrijfstak bleef wel degelijk in het land. We kunnen nog steeds frietjes, brood en worst kopen, en ze worden hier ook nog gefrituurd, gebakken, gedraaid.
Kranten en andere media horen dus te schrijven: Reguleren zorgt ervoor dat we dingen blijven produceren die we goedkoper op een andere manier kunnen produceren. Je bent uiteindelijk duurder uit.
Dat doet ook meer recht aan de boeren zelf, die terecht ook niet het gevoel hebben dat ze het elders allemaal zoveel beter doen.”
Lees het op zijn blog