Kennis emigreert mee
Dat in Denemarken worteltjes te vinden zijn, is te danken aan Nederlanders. Vijfhonderd jaar geleden (1521) werd een groep Waterlandse boeren “geimporteerd” door de Deense koning Christiaan II, om groenten te verbouwen voor het hof. Nederlanders wisten veel meer van teelt en rassen dan in Denemarken bekend was. Ze introduceerden de wortel.
Ze konden zich vestigen op het eiland Amager pal naast Kopenhagen. Dat is precies waar nu de klimaattop COP15 van de Verenigde Naties afgesloten wordt.
Vooral rondom het plaatsje Store Magleby kwamen veel Hollanders te wonen, afkomstig uit Waterland. Nog steeds herinneren straatnamen in het nabijgelegen Dragør aan de aanwezigheid van de Hollanders en de uitleg in het Amagermuseum kan ook in het Nederlands gelezen worden.
De 24 families werden privileges verleend door het hof, en op de markt was een typisch Nederlandse hoofddeksel een teken van kwaliteit van de waren. Er onstonden (dus?) ook spanningen tussen de Nederlandse boeren in het binnenland en de Deense vissers aan de kust. Tot op de dag van vandaag is er rivaliteit tussen de bewoners van Store Magleby en Dragør.
Emigratie is van alle tijden. Het is goed voor kennisontwikkeling en voor innovatie, maar kan ook spanningen teweeg brengen. Herkenbaar?
bron
Geplaatst door: Josien Kapma op december 19, 2009 om 15:19
Comments
6 Responses to “Kennis emigreert mee”Laat uw reactie achter
Vaak creert de NL ‘ik weet het beter’ mentaliteit problemen. De slogan “you aint much,if you aint dutch” zegt genoeg over de reputatie die sommige NL in het buitenland opgebouwd hebben. Ik schaam me hier persoonlijk over. Een meer bescheiden opstelling zou veel oplossen. Je mag trots zijn op je afkomst maar moet het niet overdrijven. Bij ons dus geen NL vlag of molentje in de tuin.
Inderdaad, wanneer je zegt I am Dutch, dan is soms het gesprek snel ten einde, dat hebben wij nogal eens meegemaakt, ze hebben dan meteen een vooroordeel tegen je.
Ik ben hoogblond, net als mijn vader, maar mijn moeder niet. Ze had donkerbruin haar en een iets gelige huid. Haar moeder, mijn oma, had ravenzwart haar. Net als haar vader en opa en… Ik weet dat ze een typische kleur blauwe ogen hadden die in Nederland niet vaak voorkomt.
De familienaam van mijn oma is Halvemaan. Mijn moeder zei altijd “Met zo’n aparte naam moeten we wel van een byzondere afkomst zijn”. Nou, dat blijkt wel (Ik vond het hilarisch)! Een (achter?)neef van mijn moeder is het gaan uitzoeken. De familie heeft generaties lang in de buurt van Stompwijk en Rijpwetering gewoond, in de bollenstreek, dus. Wat blijkt? De naam tulp is afkomstig van het perzische woord Tulipan wat Tulband betekent. De Tulp, samen met de klompen HET symbool van Nederland, komt oorspronkelijk uit de bergen van Kazachstan (niet uit Turkije).
http://www.wild-natures.com/picture/krasne-gorky-1.jpg
Handelaren uit het Ottomaanse rijk brachten omstreeks 1560, 1570, naast het “Iznik” (Delfts Blauw) de eerste tulpen (Lale) mee naar Nederland. Van die handelaren zijn er een paar in Nederland blijven hangen. Misschien was de achternaam zo moeilijk uitspreekbaar dat die na een paar generaties is veranderd in de naam Halvemaan; makkelijker uit te spreken en het symbool van Turkije. Wie weet???
http://www.wild-natures.com/picture/tulipa-greigii-2.jpg
P.s. ik heb nog steeds familie “in de bollen”
Hier in Portugal zie je al van ver aan de stal of het een van oorsprong Nederlandse of een Portugese koeienboer betreft. Een tastbaar bewijs dat er andere kennis ingebracht wordt. Rondreizende leveranciers hebben een belangrijke rol in de verspreiding van die kennis. Zelfs in deze tijd van internet is het vaak (mede) via hen dat we nieuwtjes horen over andere koeienboeren.
Overigens staan buitenlanders hier meestal goed bekend, als serieuze ondernemers die hun rekeningen wél betalen.
Dat is in Noord Amerika net zo. Onze erven liggen er netjes bij, onze koeien zien er goed uit, en we weten als NLers ook nog vaak de awards of excellence binnen te slepen. Waar vele boeren stoppen komen NLers die beginnen, men vraagt zich af hoe zij dat doen, wat soms wroeging met zich mee brengt. Als dan ook je kinderen op school meer blijken te weten van de Noord-Amerikaanse geschiedenis dan de Amerikaan zelf, snapt men er helemaal niets meer van. De NLer is niet alleen sterk op vakgebied maar ook op algemeen vlak, toch denk ik dat je ten allen tijden bescheiden dient te blijven en respect dient te hebben voor de gebruiken van de nieuwe omgeving.