Emigratie: als ik het had geweten…
Op melkquotum prikbord stromen de reacties binnen op een vraag over emigreren:
Mijn vraag, waarom zijn jullie, de internationale prikkers, geëmigreerd en hoe ging dit is zijn werk.
Het aanlooptraject, de koop, en de periode daarna in het nieuwe thuisland.
Lijkt me best intressant onderwerp. (CS-Agrar)
Ook van de ene regio in NL naar de andere wordt “ervaren” als emigratie. Zowel bij binnenlandse als echte emigratie is de stap gezet zonder de gevolgen te kunnen overzien.
Het was de meest ondoordachte stap in mijn leven tot nu toe.
Emigreren is net als trouwen. Moet je doen als je nog geen verstand hebt anders zie je teveel beren op de weg.
Wat betreft mijn ervaringen na 11 jaar Canada zal ik het voor dit moment kort houden: Als ik toen had geweten wat ik nu weet………………………………………………
Groeten uit Canada, een land waar ze het volkslied op tv nasynchroniseren, de Olympische vlam ontsteken op een stellage die niet werkt en dikke stalen palen vlak langs een rodelbaan zetten die op zich al als erg gevaarlijk is gekwalificeerd.
en het is niet allemaal rozegeur en maneschijn, wat mij/ons vooral tegenstond van Canada is de mentaliteit van de Canadezen, ze zijn vriendelijk maar verder kom je ook niet zoals ook al in de documentaire in Texas werdt gezegd over de Texanen en ze naaien je met alle plezier.
Daar staan natuurlijk ook zeer positieve verhalen tegenover:
Mijn ervaring is dus duidelijk anders maar ik zie hier wel dingen gebeuren met die nederlanders dat ik me best in die canadezen kan vinden dat ze ze links laten liggen.
De arrogantie(zo van wij zullen wel eens laten zien hoe het moet) die sommigen hebben staat de canadezen gewoon niet aan en dan sta je mooi alleen op andere nederlanders na, in dit mooie land je hebt dan over het algemeen een heel mooi bedrijf maar je leeft alleen om te werken(daarkun je ook heel tevreden mee zijn) er is heus nog wel meer in het leven dan werken.
Het hangt er natuurlijk wel vanaf in wat voor een gebied je komt en hoe de buurtschap al met elkaar om gaat daar zit hier net als in nederland heel veel verschil in wij hadden niet durven hopen wat voor gezelligheid we hier gevonden hebben .
Zo door de tijd heen hoor en lees ik nogal wat emigrantenverhalen. Vrijwel allemaal zijn het bewogen levens. Voor ons is het deze maand 6 jaar geleden dat we op dit bedrijf begonnen. Als we terugdenken aan de begintijd blijkt dat relatief kleine ongemakken als een kapot onderdeel, ons grote hoofdbrekens kostte. Wat gaf voor jullie de doorslag te gaan?
Geplaatst door: Josien Kapma op februari 14, 2010 om 18:33
Comments
6 Responses to “Emigratie: als ik het had geweten…”Laat uw reactie achter
Emigreren is inderdaad flink wat werk, en je moet denk ik wel een passie hebben en doorzettingsvermogen om je droom te verwezenlijken. Maar het moet dus wel een droom zijn om te emigreren! Ik zelf heb een jaar in Spanje gewoond en een half jaar in Amerika (ben pas 27) en woon nu weer in Nederland, maar ik ben snel weer weg!
Check anders ook eens http://latravia.com voor informatie over emigreren of het kopen van een tweede huis
Wij hebben heel veel tegenslag gehad, nu ook weer. (gaten vallen in onderste rand mestsilo door verkeerde installeren door vorige eigenaar). Soms denk ik “kan er ook een een keer eens een meevaller komen”? Ondanks alle sores: Terug naar Nederland? NEE!
Oww, wat akelig, Monique… “Niets gaat ooit makkelijk” was een tijdlang mijn zinspreuk. Nu ik erover nadenk, al een tijd niet meer nodig gehad.
Tegenslagen hebben wij ook genoeg gehad,maar ik heb nooit gedacht terug te gaan naar Nederland. Wel om iets anders te gaan ondernemen, of ergens anders naar toe te gaan.
Maar nu ik ouder word, wordt terug gaan naar Nederland toch ook weer een optie, niet op korte termijn, maar meer als ik hulpbehoevend zou worden.
Onze stap naar South Dakota zouden we zo weer overdoen! Bevalt ons hier prima, kinderen hebben het enorm na hun zin op school. Tuurlijk zijn er ook negatieve dingen maar die waren er ook in Holland. Het vrijere ondernemen is iets daar moet je mee kunnen omgaan, totaal anders dan in NL. Nee wij willen hier oud worden, terug gaan voor een weekje is lang genoeg.
Leuk, die verschillen te zien. Wij hadden het er gister nog over, wat is fijner, een staat en omgeving en organisaties die je steunen, of vrijheid maar dus ook ‘zelf doen’ mentaliteit?
Is het fijn een radartje te zijn in een behoorlijk goed geolied geheel, of is het fijn om eenzamer radartje te zijn, dat zelfstandig moet draaien? Bij het eerste kun je soms ‘meedraaien’, op halve kracht gaat het ook nog lang goed. Maar als je echt hapert wordt je ook vermorzeld en eruit gewerkt.