Melkprijs, risks en wat boeren zelf doen

De markten zijn de laatste tijd steeds vrijer geworden, dus wie te duur produceert, wordt onmiddellijk weggeconcurreerd door melk van elders. Binnen de WTO is afgesproken dat landen niet zomaar hun eigen boeren mogen subsidiëren, want dan werkt het systeem niet.

Op de discussie op Boerderij.nl gaat het over ‘Jong Elan’, maar off topic kwam deze uitleg van Boerin, USA voorbij. Het gaat over de subsidies en het prijssysteem in de US:

We krijgen een payment als melk onder bepaalde prijs gaat, met een ingewikkelde berekening wordt deze prijs bepaald. Er is een cap qua liters per jaar, zodat de kleinere boeren bevoorrecht worden, en terecht denk ik. Het moet echter al heel slecht zijn wil de subsidie in werking treden. Ook is er subsidie op export maar die komt niet in handen van individuele boer maar beinvloedt weer wel de melkprijs. De meeste subsidie hier gaat naar de akkerbouw, en dat is niet weinig. Ook hebben wij als melkveehouders zelf een pot gecreeerd om koeien (dus melk) uit de markt te nemen als de prijs slecht is. Deze pot wordt volledig door de melkveehouders zelf bekostigd. Momenteel wordt er hevig gediscussieerd over een supply management plan voor melk, maar of we het eens zullen worden is nog maar de vraag.

Wat doen boeren in jouw land om risico’s te managen en wordt er gesproken over supply management?

Geplaatst door: Josien Kapma op augustus 4, 2011 om 9:31