Er is vrijwel geen boer die het níet heeft overwogen: emigratie. Velen gingen, maar nog meer besloten uiteindelijk toch in Nederland te blijven. In dit filmpje wordt het dilemma in beeld gebracht.
Freek en Nicole willen het ouderlijk melkveebedrijf overnemen. Dat kost kapitalen, ook al is het geen grote boerderij. Zij onderzoeken verschillende mogelijkheden: agrarisch ondernemen, natuurboeren of een verbreed bedrijf met recreatieve functies. Met pijn in het hart besluiten ze naar Noorwegen te vertrekken. Kijk naar de 3 minuten trailer van een prachtige documentaire door Peter Veer, genaamd “Getekend Land”.
Dat was in 2008. Een zoektocht op het web biedt een kijkje op het verdere verloop. Ze gingen uiteindelijk toch niet. Een mooie bedrijfssite van Kaasboerderij “De Vierhuizen” laat zien dat Freek en Nicole tot nu toe toch in Nederland bleven om het bedrijf voort te zetten. Lees hier hoe het Freek vergaat.
Dat ging niet vanzelf: de buurman werd overgenomen en het hele gebied wordt natuurgebied. Freek en Nicole blijven boeren, maar worden ook “parkwachter”. Het melkveebedrijf met kaastak wordt in maatschap gerund met Freeks ouders. Van het jonge stel heeft ieder een forse baan buitenshuis (hij: 36 uur, zij: 3 dagen in het onderwijs +2 dagen op Nicoles ouderlijk bedrijf).
Guido en Elise, geemigreerd naar Nieuw Zeeland in 2005, hebben geen spijt. “Je kunt hier nog lekker aanboeren” zo zeggen ze. Toch was en is het ook voor hen hard werken, 7 dagen per week om half vijf op. Met oudjaar zoeken ze andere Nederlanders op, om oliebollen te eten en het enige vuurwerk van heel het land af te steken. Daar schrikken de kiwi’s van!
Documentairemaker Johannes Oppewal maakte het filmpje. Hij onderzoekt wat geemigreerde nederlanders bindt. In de serie “GrenzeloosVerbonden” laat hij zien dat in ieder Nederlands gezin, waar ook ter wereld, nog Hollandse gewoonten bestaan.
De typische Nederlandse gewoontes, producten en eten neemt de Nederlander gewoon mee naar het buitenland. Zo kom je in bijna elk Nederlands huishouden in het buitenland de flessentrekker, kaasschaaf, trekker en het zeem tegen. Eten ze nog kaas op brood, drinken ze nog graag koffie uit een koffiezet apparaat ( niet van die instant koffie) en verlangen ze naar de Nederlandse humor en het eten van een haring. Ja we blijven toch Nederlanders waar we ook heen gaan! (uit: GrenzeloosVerbonden)
Toch… een flessenlikker of zeem hebben wij niet in huis.. Jullie?
Afgelopen maandag bij Spoorloos op TV de zoektocht van Jaap naar zijn broer Kees die hij al 44 jaar niet meer had gezien. Was echt een prachtige aflevering. Amsterdamse Kees is een echte cowboy geworden in een leven met veel ups en nog meer downs. Echt tragisch vond ik de oude opslagloods waarin Kees zijn hele leven had opgeslagen.
‘Het kleine meisje van de boerderij’, was haar bijnaam, toen de Friese Sieuwke van Ruiten op haar 21e een melkbedrijf begon op de Hongaarse poesta. Acht jaar later krijgt ze veel respect voor haar daadkracht. Waag het niet een glas brandewijn achterover te slaan op haar erf.
Voor veel Nederlandse zuivelproducenten is Oost-Europa een avontuurlijke markt. Gigant FrieslandCampina is er actief. Maar ook kleinschalige melkveehouders, zoals de Friese Sieuwke van Ruiten, genieten er van de ruimte en de lage kosten.
Het is een vertrouwd beeld op het platteland van Hongarije en Roemenië: de vrachtwagens van FrieslandCampina. Het Nederlandse zuivelconcern is sinds 2001 zelfs marktleider in de sector zuivelsnacks: de beroemde Túró Rudi, een room-chocalade-reep waar iedere Hongaar mee opgroeit, komt nu uit de fabriek van het Nederlandse bedrijf.
Meer koeien
‘Je kunt hier tegen lagere kosten met meer personeel meer koeien houden’, zegt Sieuwke van Ruiten. Enige nadeel is dat buitenlanders in Hongarije geen landbouwgrond mogen kopen. Van Ruiten en andere Nederlandse melkveehouders moeten de grond dus pachten.
Met een jaarlijke melkproductie van 1,7 miljard liter is Hongarije een klein melkland vergeleken met Nederland (naar schatting 13 miljard). Maar er zijn in Hongarije en andere Oost-Europese landen volop kansen, schrijft de Nederlandse onderzoeker Liesbeth de Schutter in een rapport over de zuivelsector.
Gloednieuwe machines
Er zijn tal van grootschalige bedrijven die interessant zijn om over te nemen: ‘Kosten liggen er laag en de kwaliteit van de melk is goed.’ Het grote nadeel is de ‘gebrekkige kennisinfrastructuur.’ Daarmee kampte de Friese melkveehoudster ook, toen ze haar bedrijf Rock Dairy startte. Ze nam daarom gloednieuwe melkmachines uit Nederland mee.
Met de lokale traditie om ‘s ochtends eerst een glas palinka (brandewijn) achterover te slaan heeft ze korte metten gemaakt. ‘Met een borrel op tussen mijn koeien? Dan vlieg je eruit.’
Monique Zuurbier maakt de balans op na 15 maanden Frankrijk en stelt zichzelf de vraag: was ik aan dit avontuur begonnen als ik destijds had geweten wat ik nu weet?,
We zitten nu ruim een jaar in Noorwegen. Na Dennis’ bezoek aan de boerderij in Kåsa, juli 2009, besloten we dat ik als eerste zou vertrekken naar Noorwegen. Ik zou dan de hele maand september meewerken met de vorige huurder. Dennis zou een tijdlang om en om twee weken in Nederland werken en twee weken in Noorwegen. Twee dagen voor Kerstmis 2009 heeft ook hij zich hier definitief gevestigd.
Documentairemaker Johannes Oppewal maakte het filmpje. Hij onderzoekt wat geemigreerde nederlanders bindt. In de serie “
Door 
